onze school ontwikkelt

Reading Time: 2 minutes

We beginnen iets te ontwikkelen voor op onze eigen school, omdat we vinden dat voor dit probleem een oplossing bedacht moet worden. We laten dit doen door een team van docenten en voor de bewaking van de kwaliteit zorgen we voor een partner vanuit de wetenschappelijke hoek, de lokale universiteit. Dit is een typisch voorbeeld van een ontwikkeling binnen het onderwijs als er een subsidie of externe investering van kracht is.

Blijkbaar hebben we te maken met minimaal HBO opgeleide mensen die een universitair geschoolde persoon nodig hebben, of misschien dat de betrokken school vindt, dat haar docenten samen moet werken met een expert om de kwaliteit te garanderen. Ik vind dat bijzonder.

Ik mag toch wel veronderstellen dat een HBO opgeleid persoon een oplossing kan bedenken die ook nog eens een hoge kwaliteit heeft. Waarbij aandacht is voor een stuk onderzoek naar wat nodig is voor een geschikte oplossing.

Nee, dat zie ik verkeerd. Het is natuurlijk mooi als er ook een wetenschappelijk artikel over gepubliceerd wordt met een beschrijving van het proces en de uitkomst. Wat de ervaring is die opgedaan is en hoe het verbeterd kan worden.

Nu is het niet zo dat iedere school een unieke vraag heeft. Een vraag die niet al een keer door een andere school of team is bekeken en voorzien is van een oplossing. Toch zie je in het onderwijs dat dan niet snel de oplossing van de andere school overgenomen wordt. Het is toch net even iets anders, dan op de andere school. Als we het zouden overnemen, dan moet er toch nog een en ander aangepast worden.

Wat doen we dan? Juist we beginnen zelf te ontwikkelen. We zoeken een aantal teamleden en een wetenschapper voor de kwaliteit, of voor een publicatie en dan starten we. Het is trouwens ook goed voor de teamleden. Ze voelen zich dan meer eigenaar van het product.

En zo gaat het telkens weer opnieuw en opnieuw.

Leraar zijn

Reading Time: 2 minutesIk denk de laatste tijd steeds vaker na of ik leraar wil zijn in het huidige onderwijssysteem. Wat is het probleem? Zelf geef ik les in het vak informatica op een vrij traditionele school in Midden Limburg en als expert op een Agora school. Twee scholen op slechts 10 km van elkaar verwijderd. Deze combinatie heb ik sinds september 2019. Ik geloofde op een bepaald moment dat ik met twee verschillende soorten leerlingen te maken had. Op de traditionele school de leerlingen die mij vragen wat ze moeten doen en of ze daar een punt voor krijgen, en op de Agora een groep leerlingen die met een thema genoeg hadden om oplossingen te bedenken.

Geregeld heb ik met de groep leerlingen op de traditionele school gesprekken gehad over wie ze zijn en waarvoor ze naar school komen. Om een goede basis te hebben voor het vervolgonderwijs, zodat ik later een goede baan heb en genoeg geld kan verdienen. Bij de Agora leerlingen merk ik dat ze het interessant vinden om problemen op te lossen en zo ervaren wat zie in de toekomst gaan studeren.

Ik heb geleerd dat de leerlingen zo denken, omdat de omgeving is waar ze mee te maken hebben. Ik ben gestopt om de een met de ander te vergelijken. Interessant is dat wanneer beide groepen iets onverwachts voorgeschoteld krijgen en het lijkt voor hen interessant, dat ze beide enthousiast worden. En dat is precies wat leren zou bijzonder maakt, daarin verschillen beide groepen niet.

Duidelijk zou je zeggen. Wat is dan nu het probleem? Het probleem ben ik zelf in de rol die ik heb. Ik heb in beide scholen de rol van een leraar. Ik heb een vak met een aantal doelen die behaald dient te worden. Zijn de einddoelen het probleem? Nee. Ik kan het leren Zo organiseren dat leerlingen genoeg in kunnen brengen om dat wat in de informatica geleerd moet worden, geleerd moet worden. Wat is dan het probleem? Ik in mijn rol als leraar ben het probleem. Ik als leraar die de leerling de mogelijkheid wil bieden om zich te ontplooien. Daar is toch niks mis mee. Inderdaad, maar ik word als leraar ook geacht de leerling te beoordelen. En dat is precies het probleem dat ik heb. Ik wil van de leerling geen object maken dat aan een aantal criteria moet voldoen, zodat hij verder kan leren. Dat levert een aparte samenwerking op, namelijk die van iemand die de leerling stimuleert om de ruimte te nemen om zichzelf te ontwikkelen en vervolgens moet ik die leerling beoordelen. Daarbij leg ik de leerling op wat hij moet doen en waar hij op beoordeeld wordt.

Wanneer het onderwijs veranderen zou, dan zorg ervoor dat de leraar in een co-creatieve rol samen met de leerling leert en werkt.

De Leraar moet kunnen improviseren

Reading Time: 2 minutes

https://www.rtvnoord.nl/nieuws/217512/Geen-wifi-school-in-Stad-stuurt-alle-leerlingen-naar-huis

Bovenstaand nieuwsbericht werd de afgelopen tijd flink op sociale media gedeeld. Een topsportschool die de leerlingen naar huis stuurt, omdat er geen WiFi op school is. Als er geen WiFi is, dan heb je ook geen Internet. En tegenwoordig maken we handig gebruik van de Cloud die ons voorziet van allerlei services, zoals Google Documents, Microsoft Office 365, de administratie via Magister, het digitale lesmateriaal van de uitgevers en ga zo maar door.

Is het vreemd dat een school kinderen naar huis stuurt, omdat er geen WiFi is? Nee, helemaal niet. Kijk je er van op dat een school de leerlingen naar huis stuurt als er geen WiFi is? Nee, helemaal niet. Waarom niet? Omdat het zo ontstaan is.

Bovenstaande zal ik proberen toe te lichten. Het is vrij eenvoudig. Wanneer je een oplossing probeert te begrijpen, of waarom iets gebeurt, dan is dat omdat het zo ontstaan is en dat dit in deze moderne tijd de vluchtige focus heeft. Wat wil ik hiermee zeggen? We specialiseren ons op bepaalde onderdelen. Een school gaat ICT-middelen inzetten om het leerproces te ondersteunen. Een mooie gedachte, want dan kun je plaats en tijd onafhankelijk leren. Iedereen kan zijn eigen leerroute krijgen waarin het tempo van leren door de leerling mede bepaald wordt. Hartstikke fijn. Leren wordt steeds meer op maat. Er komt steeds meer digitale content en de zoekmachines functioneren ook steeds beter om dat te vinden waar je op zoek naar bent.

Neurologisch gezien is het nog maar de vraag of er geleerd wordt? Wanneer iemand voor iets beloond of gestraft wordt waarvoor die “geleerd” zou moeten hebben, is nog maar de vraag of dat iets is wat gekenmerkt kan worden als iets geleerd hebben. Meestal is het een kunstje van reproductie en is het niet verankerd in je brein als een echte leerervaring. Wat ook niet echt helpt, is dat het verplicht is, om documenten te vullen met allerlei informatie over hoe je een project uitvoert, plannen of reflecties moet schrijven, als je de opdracht niet een betekenis voor je heeft. Je hebt geen ervaring, of kunt geen raakvlakken vinden. Het resultaat is, dat er aan het eind van een traject in je brein geen extra verbindingen aangelegd worden. Of verbindingen die gelinkt zijn aan een negatieve ervaring door beloning of straffen. Leren ontstaat wanneer je het gevoel hebt dat je begrijpt hoe de wereld van je in elkaar zit. Je hebt de vaardigheden die je nodig hebt om samen met anderen een handeling uit te voeren. Daarnaast heb je het gevoel dat je iets kunt betekenen.

Mijn oproep aan de schoolleiders, leraren en de lerarenopleiding, zorg dat de leraar mag en kan improviseren om aan te sluiten bij de ontwikkeling van het brein van de leerling.